Bugün - 02 Haziran 2020 Salı
İstanbul 20°°C
Anasayfa
Hakkımızda
Künyemiz
Reklamlar
Yeni Üye
Gündem Ekonomi Sağlık İl İl İstanbul Yaşam Kültür Sanat Spor İlçeler Röportaj Eğitim Teknoloji Diğer »
Haber Detayları

Bir Dava İnsanı Akif Emre’nin Ruhuna İthafen…

Vefatının üçüncü sene-i devriyesinde bir klas adamın, bir dava insanın sevgiliye kavuştuğu günün hatırasına…

Röportaj Haberi - 22 Mayıs 2020 Cuma - 22:30
Vefatının üçüncü sene-i devriyesinde bir klas adamın, bir dava insanın sevgiliye kavuştuğu günün hatırasına…
Resmi küçültmek için üzerini tıklayın...

Kişiliğimi ortaya koymaya çalıştığım gençlik yıllarım… Mahalle baskısın tüm şiddetine rağmen Refah Partisi’nin başak rozetini takıp İzmir’de toplu taşıma araçlarına binip, Çeşme’ye giderken otobüste okumak için bayiden Milli Gazete bazen de Yeni Asya gazetesi aldığım dönemler (ikisi biraz garip gelebilir ama…) Şehir içi yolculuklarda cebimde daim taşıdığım küçük risaleler ve bu kitaplara dikkat çekmek için otobüste türlü hallere girdiğim dönemler… Bin yıl sürmesi planlanan 28 Şubat darbesi işte benim bu gençlik yıllarıma tesadüf etti. Ben ise sıradan bir taşralı yurttaş olarak kendimi bir anda tam içinde buldum adı bile ucube olan bu darbenin...

28 Şubat öyle bilindik şekliyle ülkemizde her 10 yılda bir tekerrür eden askeri darbelerden biri değildi, sivillerin hatta adı doğrudan STK olan odakların askerlere adeta yalvararak, onların postallarını hahişle yalayarak “nʹlur darbe yapın” türünde eşine rastlanmayan türden bir darbeydi... Bu darbeye kamuoyu oluşturup, zemin izhar edenler elbette sadece sivillikleri bizde hep tartışmalı olan STK’lar değildi darbenin zemininin oluşmasında asıl büyük hüner tröst medyanındı (holding ya da banka medyası da denilebilir). Elbette medya patronlarının da içinde olduğu aristokrat olmayı başaramayan burjuvazimiz de hazır kıta asker brifinglerinde elleri patlarcasına darbecileri alkışlıyordu fakat asıl halka dokunan daha doğrusu halkı yakan kesim ise tamamen siyasallaşmış ve pespaye olmuş bürokrasimizdi işte bu gruplar “irtica geliyor” deyip hep birlikte el ele vermiş 28 Şubat darbesini peydahlamışlardı. 

Kimliğimin, kişiliğimin şekillendiği o yıllarda Türkiye matbuat hayatına bir Yeni Şafak doğmuştu hatta ilk çıktığı gün bu gazetenin abonesi olmuştum ve o aboneliği de uzun yıllar sürdürmüştüm. Yukarıda sözünü ettiğim üzere matbuat hayatının en çirkef döneminde bu gazete omurgası olan her fikrin sığınacak bir limanı olmuştu, yayımcıları ve yöneticileri muhafazakâr, hatta İslamcı, ümmetçi tabir edilen kişilerden müteşekkildi. Kartel medyasının “yeşil sermaye” yaftalarıyla linç etmeye çalıştığı, horladığı bu ekip onların aksine isimden ibaret görmedikleri demokrasi ruhunu benimsemiş kimselerdi, ekonomik güçleri muadilleriyle kıyaslanamazdı belki ama idealistlerdi (elbette şimdi köprülerin altından çok sular aktı)…

Basın yayın sektörü için dijital çağın henüz başlarıydı, internet çok mahduttu, gazeteler tencere-tabak dağıtsa da tirajları milyonları bulabiliyordu hatta “ropdöşambır”la pardon çizgili pijama ile evinde başbakanı karşılayan gazete patronun amiral gemisinin tirajı 800 binlerdeydi velhasıl geleneksel medyanın revaçta olduğu o yıllarda amiral gemilerde köşeler yazan hayli popüler kalemler cılız da olsa bazı yazılarında darbeyi eleştirmiş ya da desteklememişti. Bu kalem sahiplerinin kimi Marksist, kimi liberal, kimi kapitalist, kimi Sebataycı kimi de İslamcıydı lakin cılızda olsa darbeye karşı bir duruşları olmuştu, az da olsa bir demokrasi inancına sahiptiler onun dışında kimisi ateist, kimisi seküler kimisi mason kimi de renksiz kişilerdi.  Darbecilere açık destek vermeyen bu kalem erbabına TÜSİAD üyesi genel yayın yönetmeni pijamalı patronundan aldığı emirle haddini bildirmiş hepsini ya işsiz bırakmış ya da Haydar Dümen’in yanına Posta’lamıştı (rahmetli Birant). Bu arada TÜSİAD’lı genel yayın yönetmeni son yıllarda bir günah çıkarma çabalarında ama yine de ben haklıydım davasından da vaz geçmiyor, bir ara “muhtar olamaz dedim ama doğruydu sonradan yasa değişti, ayrıca patronum da başbakan Yılmaz’ı pijamalı değil, tişörtle karşıladı” diye yazdı… Şimdi mesele elbette Doğan’ın o sırada ne giydiği değil, mesele döneme yapılan vurgunun pijama metaforuyla verilmesi, tişört, kot, pijama, eşofman değil, onların hepsi dönemi sembolize ediyor. Yoksa sahiden tartışılan pijama değil…

Amiral gemilerde sekül hayatın dibine vuran fakat içinde demokrasiden nüveler taşıyan bu kalem erbabı işsiz kalınca Yeni Şafak gazetesi sayfalarını onlara özgürce açmıştı Cengiz Çandar’a Mehmet Barlas’a Kürşat Bumin’e Ali Bayramoğlun’a Nazlı Ilıcak’a ve daha nicelerine… 28 Şubat’ın halk nezdinde bitip yukarıdaki sözü edilen mahfillerce fiilen alttan alta sürdüğü 2004 yılında gazeteciliğe henüz adım atmış bir öğrenci olarak Akif Emire’yi bir yurt dışı organizasyonunda görmüş, kendisiyle bir yemek müddeti kadar hususi sohbet etmiştim. Emre, yukarıdaki bahsini ettiğim dönemde Yeni Şafak gazetesinin genel yayın yönetmeniydi ben de gazetenin sıkı bir okuruydum. Yemek sohbetinde ilk olarak ona 28 Şubatta gösterdikleri cesaret dolayısıyla gazeteyi nasıl bir demokrasi limanı yaptıklarını ve yukarıda adı geçen bir kısım kalem erbabına nasıl kanat gerdiklerini söyleyerek aslında ona övgü yapmak istemiştim. Fakat konu açılınca yüzü biraz düşen Emre, rahatsız ya da sıkılgan bir ifadeyle “evet kapımızı onlara açtık ama iyi mi yaptık sanki” kabilinden bir cümleyle gazeteyi o dönem bu tür yazarlara açmanın bir pişmanlığı içindeydi. Yani gazetenin o günkü politikasını yanlış bulmuştu. Yemek masasında söz dolaşıp aynı dönemin kartel medyasının karşıt sembolü haline gelmiş, darbeci general G. Erkaya’nın ölümünde “hakkımızı helal etmiyoruz” manşetiyle ses getirmiş, Fatih Altaylı'nın başörtülülere yaptığı pervazsız sözlere aynı frekanstan cevap vermiş Akit gazetesine geldi. Bu konuda da “ben evime o gazeteyi sokmuyorum, çocuklarımın okumasını da istemiyorum” şeklinde beni yine çok şaşırtan bir cevap vermişti.

Emre ile ilk görüşmemden takriben 2 sene sonra bu sefer tamamen başka bir organizasyon sebebiyle bir araya gelme fırsatım olmuştu. FETÖ’nün Avrasya diyalog grubu tarafından organize edilen maskeli balolarının birine konuşmacı olarak çağrılmıştı. Elbette onu çağıranlar organizasyonun sahipleri değildi, zamanın şartlarında zoraki sponsor edilen TİKA’nın ülke koordinatörünün arkadaş kontenjanından katılmıştı programa lakin hiç “acaba” diye düşünmeden FÖTÖ’nün muhtelif ülkelerden gelmiş onlarca cilalı davetlisi karşında bu organizasyonu ve politikalarını bil hassa dinler arası diyalog girişimlerini yerden yere vurmuş, aleni şekilde bu yapıyı yüzlerine karşı eleştirmişti. Bu durum benim hayli ilgimi çekmiş hatta sırf bu konuyu da alakadar bir de mülakat yapmıştım kendiyle. Yine memleketi Kayseri’ye yaptığı bir ziyarette şehrin günümüz anlayışına uygun modern çehresine bakıp kadim medeniyetin, İslam kültürünün şehirden tecrit edilerek her yanın betonla ruhsuzlaştırılıp, her şeyin metalaşmasına isyan etmiş acaba iktidar ne der düşünmeden köşesine taşımıştı… İşte Akif Emre böyle bir adamdı, hakkın hatırını âli tutan, hiçbir hatıra o hakkı feda etmeyen, yani tek bir kelimeyle klas bir adamdı, hani sırâtelmustakîm tabiri var ya o tabirin tarif ettiği bir adamdı. Onu, ölüm yılı münasebetiyle Ramazan ayının şanına yakışan bir rahmetle anıyorum. Matbuatımız senin gibi dava insanı münevverlere çok muhtaç, ağabey her taraf dalkavuklarla dolmuş istisna ve müstesnalar hariç… Akif ağabey ruhun şad olsun sana bir Fatiha hediye ediyorum…

***

Avrasya’da Bir Araya Gelelim Demek Fanteziden İbarettir

[2006-BİŞKEK-Diyalog Avrasya, Dinler Arası Diyalog;  bu kavramlar son yıllarda sıkça duyduğumuz sözlerdir. Acaba bir medeniyetler çatışması olabilir mi? olursa sonuçları neler olur? İşte bütün bu konuların konuşulduğu tartışıldığı dünyanın birçok yerinde çeşitli seminer ve konferanslarla bu konu gündeme getiriliyor. Bu diyalog toplantılarının su-i niyetle yapıldığını iddia eden, eleştirenler kadar, destekleyenler de çok. Bu toplantıların birinde gazeteci, yazar, yayıncı Akif Emre ile bir söyleşi yaptık. Muhafazakâr İslamî görüşü benimseyen,  bu gibi konulara da itidalle yaklaşan Emre neler söylüyor, neler düşünüyor?]

Not: bizim ömrümüz için uzun olan şeyler tarih içinde bir nokta bile olmayabilir bu vecihle yaklaşık 15 yıl önce yapılmış bir röportaj lakin orijinalliğini bozmadım okuyunca 15 yılda çok fazla şeyin değişmediğini gördüm. Ayrıca yayımlanmamış, okunmamış hey yazı yenidir…

 

Bilal Dursun YILMAZ: Sizce “Dinler Arası Diyalog” toplantıları bir zemin buluyor mu? Yoksa görüntüde mi kalıyor? 90’lı yıllardan sonra ivme kazanan bu toplantıları değerlendirebilir misiniz? Gerçi siz burada “Diyalog Avrasya Platformu” için bulunuyorsunuz ama organizatörler aynı, genel görüntü birbirine çok benziyor.

Akif EMRE: Dinler arası diyalog başka bir platform. Bunları birbirine karıştırmayalım. Diyalog Avrasya üzerine konuşalım. Ben aslında ilk defa katıldım, uzaktan izliyorum. Yani şöyle bir şey: İki temel soru var. Modern proje ‘ya, ya da’ sorusunu sorar. Ya böyle olacaksın yahut ta öyle olacaksın, ya modern olacaksın ya geleneksel olacaksın. Böyle bir şeydir modern proje. Post modern ise ‘ne, ne de’ diye bir formül geliştirir. Ne o, ne diğeri, hiçbir şey. Aranmakta olan şey şu olmalı: ‘Hem, hem de’. Hem kendin olarak, hem de öteki olarak bir arada yaşanabilir mi? Şimdi bunun sınırları çok önemli. Bu tarihî bir gerçek. Farklı medeniyetler, değerler, kültürler var. Bu kültürler bir arada veya yan yana birbirini tanıyarak yaşayabilir. Soruna bu açıdan yaklaşıyorsa, soru buysa, bunun imkânları araştırılmalı. Ama farklılıkları ortadan kaldırmak gibi çok ütopik bir şeyle hareket noktasını ortadan kaldırıyor ve bunun hiçbir gerçekçi zemini yok, ancak bir ütopya olabilir. İkinci bir husus medeniyetler arası iletişim, ilişki, geçişkenlik tarihsel bir sorun, hem de tarihi kadim bir sorundur. Fakat aynı zamanda dünya siyasetinden, iktisattan, ekonomiden, ekonomik çıkarlardan da bağımsız şeyler değildir. İşin bu tarafını görmeden salt din adamları, kültür adamları, aydınlar bir araya gelip de medeniyetler arası diyalogu nasıl araştırırız diyor. Bu çok havada kalacak bir şey. Bu altyapı bir teorik çerçeve sunmaya yönelik bir araştırma, bir arayış olabilir, ama dünyanın reel şartları arasında iktisadı görmeden, petrol veya enerji kaynaklarına sahip olmak gibi stratejik bir önceliği görmeden büyük devletlerin, Batının bunu yok sayarak, işte biz Avrasya’da bir araya gelelim, ah ne güzel ‘Geçmişini yaşamıştık, yine de yaşayabiliriz.’ demek çok fanteziden ibaret kalır. Reel şartları gözeterek ve hatta da zorlayarak mümkün olan teorik çerçeve araştırılsa anlamlı olabilir. Burası da sonuçta bir platform. Platform hiçbir zaman bir karar mercii demek değildir, platformda çok farklı görüşler ortaya atılır, tartışılır. Yani insanlar en azından psikolojik duvarı birbiriyle aşmış olur. Buna yarar sadece.

BDY: Entelektüellerin amacı zaten bir şekilde ortaya bir şeyler atmak ve belki idarecileri, iktidarları uyarmak. Fiilen katılmak değil, peki bu anlamda bir faydası oluyor mu, birileri bunları dikkatte alıyor mu?

AE: Bu bir çabadır. Yani bunun uzun vadede, kısa vadede ne tür bir katkısı olur bilemeyiz, çünkü Diyalog Avrasya Platformu sonuçta 10–15 ülkeyi belki daha fazlasını içine alan bir platform. Her ülkenin kendine göre şartları, öncelikleri var. Her toplumun kendi iç gerilimleri var. Dolayısıyla aynı etki başka yerde farklı olabilir. Mesela; Kırgızistan’da aranıp da bulunamayan bir platform olabilir, ama Rusya için Avrasya Projesi içerisinde sıradan bir proje olarak bakılabilir yahut da Ermenistan için de hiçbir anlam ifade etmeyebilir.

BDY: Hoşgörü ve diyalog denince Türkiye’de de ve bir kısım İslam ülkesinde, Arap dünyasında tepkiler ortaya çıkıyor. Gerçi baştan temkinli konuştunuz, dinleri katmayın dediniz...

AE:  Orda ayırmak lazım.

DY: Bu zaten bir mi, yoksa bazıları bunu kasten mi bir göstermek istiyor? Bu çaba nedir? Ben Türkiye’de Vakit gazetesi de okurum, oradaki bazı yazarlar, “Olamaz böyle bir şey, ne demek hoşgörü, kime hoşgörü gösteriyorsun? Bu olmamalı.” gibi çok aşırı derecede tepki gösteriyorlar. Bu bir kısım Arap dünyasında da böyle, onlar çoğunlukla böyle platformlara katılmıyor...

AE: Çağrılıyorlar mı? Bir de o var...

BDY: Orası da bir soru işareti...

AE: Öncelikle tanımı ortaya koymak lazım. O çerçeve içerisinde hoşgörü ve diyalogdan bahsedenler, bunun öncülüğünü yapanlar ne kastediyor? Karşı çıkanlar hangi gerekçelerle karşı çıkıyor? Bunları ortaya koymadan her iki tarafı da alkışlamanın veya mahkûm etmenin bir anlamı yok. Onun için ben dinler arası diyalog ile medeniyetler arası diyaloğu ayırdım, ayırmak gerekir. Din dogmadır, iman meselesidir ve bu tartışılmaz. Teolojik anlamda diyalog kastediliyorsa diyalog ile ortak nokta kurulamaz, ama ulema kendi arasında tartışabilir. Bu ayrı bir şeydir, ama müntesipler inanmışsa zaten inanmak durumundadır ve bu iman meselesidir. Zaten dinin tarifi gereği böyledir. Ama dine dayalı kültür ve medeniyetler birikiminin, toplumların birbirleriyle ilişkilerini normalleştirme, çatışmaları azaltma, birbirlerini anlama noktasında insani bir zemin aranmak isteniyorsa, buna kimsenin itirazı olamaz. Bu tür şeylerde siyasi bazı öncelikler öne çıkar, yani teorik olarak çok doğru bir şeyi çok zamansız bir şekilde ortaya atmış olmanız da doğru bir iş yapmış olduğunuz anlamına gelmez veya gerekli yerde gerekli sözle de uygun bir şekilde formüle etmediğiniz vakit kastettiğiniz dışında anlamlara bürünebilir. Dolayısıyla tepkim bu arada, yoksa toptan alkışlama veya reddetme durumunda değilim. Yani bu toplantıya çekincelerim de var, toplantının alkışlanacak yanı da var. Neden? Böyle olursa şu şu sınırlar aşılabilir, ama şöyle bir şey olursa bu çok önemli bir katkı olabilir. Sonuçta bunlar nas değil, vahiy inmiyor. İnsanî gayretlerin yanı sıra her insanî çalışmanın eksiklikleri de vardır. Bir anlamda dinler arası diyalog ile medeniyetler arası diyaloğu ayrıştırmak gerektiğini düşünüyorum. Bir arada yaşamak konusunda Müslümanlar olarak bizim bir sorunumuz yok, tarihten tecrübemiz zaten ortada. Bir arada yaşama problemi Müslüman olmayanlar açısından, Batı açısından var. Batının tarihte böyle bir deneyimi yok. Esas onların acaba varsa dertleri ‘bir arada nasıl yaşarız?’ konusunda konuşulmalıdır. Bugün burada da gündeme geldi. İslam’ın terörle bağdaştırılmaz ama ABD’nin Irak’ı işgal olayını yok sayarak, oradaki terörü, şiddeti, din adına kınıyorsa bunun bir anlamı yok, saçmalıklara iştigal ediyorsun demektir. Dolayısıyla bin dört yüz yıldır Kerbela’da, Irak’ta, Necef’te bir arada yaşayan Şiiler ve Sünnîler birbirinin kanını dökmüyor da, nasıl oluyor da bir anda bunlar arasında mezhep savaşı olmayan bir gerilim oluyor. Burada bir körlük var demektir. Dünya gerçeklerini, reel politiği, çıkar savaşlarını görmüyorsunuz demektir. Esas konuşulması gereken bu. Bunları görmeden de diyalogdan bahsederseniz bu sadece ütopyadan ibaret olur. Onun için tanımı ortaya iyi koymak lazım. Buna rağmen neler yapılabilir, aklıselim insanlar, toplumun din önderleri, aydınlar, mütefekkirler bir araya gelerek bir şeyleri üretmeliler. Çünkü sonuçta siyaseti de zorlayacak kararlar var, imkânlar araştırılmalı. Bu tür kaotik dönemler yeni arayışları tetikler. Bu durumlarda ne yaptığını bilen istikrarlı ve tutarlı gruplar müthiş mesafeler alabilirler. Yani hem tehlikelidir, hem de o kaosun ortaya çıkardığı boşluktan yeni imkânlar ortaya çıkabilir.

BDY: Türkiye olarak Türk Cumhuriyetlerinin hafızasının varlığını kabul ediyor muyuz? Bölgede ABD ve Rusya böyle bir hafızanın varlığını kabulleniyor mu? Ortak geçmişten, kardeşlikten hep dem vururuz ya, onun için soruyorum.

AE: Bu bölge Osmanlı deneyimini yaşamadı. Uzun bir süredir aslında bu bilgiler, parçalanmış bir şey değil, siyasî olarak manzara böyle, ama İslam medeniyetinin en önemli verimleri bu bölgeden çıktı aslında. Yani Buhara’yı, Semerkant’ı yok sayarak İslam medeniyetinin düşüncede, bilimde, felsefede geldiği noktayı izah edemezsiniz. Bütün yıkımlara, o hafızayı, bilinci kazıma operasyonlarına rağmen, bu topraklarda hala bir şeyler kalmışsa geleneksel de olsa dine, kültüre ait bir değerler sistemi kalmışsa o verimlerin sonucudur. Dolayısıyla olayın bu yönünü varsaymadan, görmeden, ne bu toplumlar ayakta kalabilir, ne de Türkiye burayla sağlıklı ilişkiler kurabilir. Bugün, sivil toplum örgütü mensubu Kırgız bir konuşmacı “Geçmişi geçelim, artık geleceğe bakalım, hümanizm temelli bir şeyler üretelim. İslam bin yıl önce gelmiş olsa ne olur, bin iki yüz önce gelse ne olur? Biz önümüze bakalım.” diye itirazda bulundu. Bu, “Manas’ı şunu bunu geçelim, Soros’a bakalım.” demektir. Bunun reel politikadaki karşılığı budur. 

BDY: Peki, büyük devletler dediniz, ABD, Çin vs. bu anlamda eski hafızanın varlığına inanıyor mu? Onların, Türkiye’nin bu bölgeye yaklaşımına bakışları nedir?

AE: Her devletin kendine göre bir yaklaşımı vardır. Rusya eski imparatorluk mirasını yeniden canlandırmak için onun üzerinden hareket ediyor. Açılışta da Rusya’nın çok kültürlü, çok dinli bir imparatorluk olarak deneyimi önemlidir dediler. Sanki lekesiz bir tarihmiş gibi sunuldu. ABD bu konuda çok miyop. Var olan belirli unsurlardan yola çıkarak burada bir siyaset yürütmeye çalışıyor. Türkiye burada hiçbir zaman belirleyici olmadı aslında. Türkiye geri planda eskortluk yaptı. ABD bir tedbir olarak Türkiye’yi anti Amerikancı tepkileri önlemek, İran’a ve diğer köktenci akımlara karşı daha modern bir eskort, bir yol açıcı olarak gördü. Ama yarını belirleyecek hiçbir noktada Türkiye’ye söz hakkı verilmedi. Türkiye’nin o anlamda zaten öyle bir gücü yok. O iş bittikten sonra Türkiye bir kenara atıldı, ama buna rağmen uzun vadeli bir stratejisi varsa, Türkiye çok şey yapabilir. Türkiye’nin imkânları bu kadar, ama 10 yıl sonra ilişkiyi hangi düzeyde tutacak, 20 yıl sonraki plan nedir? Türkiye’nin böyle planı olduğundan emin değilim. Problem orada. (14 yıl geçmiş bir değerlendirme yapılabilir…)

Akif Emre

1957’de Kayseri’de doğdu ilk ve orta öğrenimini memleketinde tamamladı. İstanbul’da mühendislik eğitimi aldı. Yayıncılık, gazetecilik ve televizyonculuk yaptı. Yayıncılığa Akabe yayınlarının İstanbul temsilciliğinde başladı. Osmanlı şehirleri (Saraybosna, Mostar, Üsküp, Selanik 1,2, Kudüs 1,2) ve Mimar Sinan 6 bölüm üzerine olanları başta olmak üzere birçok belgesel hazırladı. Bir süre İnsan Yayınları’nın genel yayın yönetmenliğini yaptı. Küreselliğin Fay Hattı (2001), Göstergeler (1997), 'İz'ler (2001, Türkiye Yazarlar Birliği ödülü aldı) adlı eserleri yayımlandı. Bir dönem, İnsan Yayınları'nın yayın yönetmenliğini yaptı.

Yeni Şafak gazetesinin kurucuları arasında yer aldı ve genel yayın yönetmenliğini üstlendi. 23 Mayıs 2017’dar-ıbekaya intikal eden Emre’nin kabri İstanbul Edirnekapı Mezarlığındadır.

ROP:Bilal Dursun Yılmaz

 
Anahtar Kelimeler:Vefatının, üçüncü, senei, devriyesinde, bir, klas, adamın, bir, dava, insanın, s,
Kaynak / EditörOkunma Sayısı: 151

 
Yorumlar
*** Yorum Yaz
Bu habere hiç yorum yapılmamış, ilk yorumu siz yapın.

Diğer Röportaj Haberleri
Turizm'de Yeni Cazibe Merkezi Türkiye
Çanakkale Savaşının ilk bayan şehidi hemşire Erika
Bir Dava İnsanı Akif Emre’nin Ruhuna İthafen…

Bir Dava İnsanı Akif Emre’nin Ruhuna İthafen…
Bolotbek Şamşiyev: Kumancan Datka Filminin Kalitesini Düşük Buluyorum
Eyüpspor Yeni Sezona 16 Transferle Giriyor
ÇANTADAKİLER-3
ÇANTADAKİLER-1
Diğer Başlıklar

Yerel basının çileli seçkin emektarı, köşe yazarımızla mana yüklü bir söyleşi
Havalimanlarında kapıda vedalaşma dönemi
Bakan Korona Günlüğünü açıkladı
Beşiktaş yeni göğüs sponsorluğu için BEKO ile anlaştı!
Bakan Albayrak: 4 ayrı finansman paketi milletimize hayırlı olsun
İstanbullular dikkat! Meteoroloji'den dolu uyarısı yapıldı
Bursa'da silahlı çatışma! 1 polis şehit oldu
Öğretmen adayları son başvuru tarihi 12.Haziran
Sağlık Bakanı günlük verileri paylaştı
Hadımköy Dr. İsmail Niyazi Kurtulmuş Hastanesi hizmete açıldı
Yazarlar
Necla YAPICI
DAR HANE…
Hikâye bu ya; soğuk ve karlı bir kış gü...
Salim Zorba
Malcolm X'in Hac sırasında yazdığı mektubu
Hz. İbrahim’in (a.s) ve Hz. Muhammed’i...
Bülent Ertekin
SADECE SAĞLIKTAKİ BAŞARILI ÇALIŞMALAR İLE GURUR DUYMAYIN.
  Bakara suresi 216. ayet. "Hoşunuza gi...
Mehmet Nuri BİNGÖL
VEHBİ'NİN KERRAKESİ
  Teferruata giremiyeceğim. Hem yaz yağmurla...
Erol Aydın
OKUMA KONUSUNDA CEMAZİYEL EVVELİMİZ
Okuma konusu her dönemde sıkıntılı olmuştur....
Halil Köprücüoğlu
NURLU BİR MÜMİNİN BİR GÜNÜ
Nurlu mümin, Kur’an’ın, Sünn...
Nesibe TÜKEL
DÜŞMANIMIN DÜŞMANI, DOSTUMDUR
Bütün dertleri... Sıkıntıları...Varsala...
Prof. Dr. Cahit Kurbanoğlu
MUCİZE HEDEFİNDEKİ TEKNOLOJİNİN DİLİ SONDAJ MAKİNALARI MUSA ALEYHİSSELAMDAN MI İLHAM ALDI
Hazreti Musa Aleyhisselâm, Firavun döne...
Engin AKYOL
HİZMETTE SEFERBER OLMALIYIZ.
Hizmeti anlamlı kılan ve sürdürüleb...
Ergun DUR
KORONA..CORONA.. COVİT 19..
Aylardır ülkemizi ve tüm dünyayı es...
Şener Mengene
KORONAVİRÜS-COVİD VE YENİ EKONOMİ
Koronavirüs ile birlikte çok büy&...
Rukiye Aydın
SİNİR KÜPÜ ANNELERE MEKTUP
Selamünaleyküm. Değerli hanımefendi, Al...
Zehra Kınalı
VAKİT TÜRKİYE VAKTİDİR...
Cumhuriyet gazetesinin sahibi Alev Coşkun 27 Mayıs...
Hasan TÜRKYILMAZ
CUMA, MÜSLÜMANLARIN BAYRAMIDIR.BUGÜNE DENK GELEN İSTANBUL’UN FETHİNİN SENEYİ DEVRİYESİNİ KUTLUYORUM:
  Allahü Teala, Cuma günün&uu...
EYÜPHAN KAYA
EKSİSİYLE ARTISIYLA RAMAZAN PİŞKİN BİZİMDİR
  Yıllardır Diyarbakır Ulu caminin avlusunu ...
Murat Gülşan
GAF PROJESİ
Gaf’ ın Sözlük anlamı her ne kadar...
Mustafa ÇEBİ
Su içilmesi ve içilmemesi gereken haller
7 HALDE SU İÇİLMEZ : 1 - Banyodan sonra su...
Halil YOLDAŞ
Bayramlaşmayı Başarabilecek miyiz?
Allah Hamd ve Şükürler olsun ki bu koron...
Ergün Karabıyık
DEVLETİMİZ, SAĞLIK SİSTEMİNDE BAKIŞ AÇISINI DEĞİŞTİRMELİDİR.
Zamanında adliye saraylarının büyümesi...
Abdulkadir Menek
DR TAHSİN TOLA VE SENİRKENT
Tek parti sultasının bütün zulmet ve deh...
Salih Arıkan,
SÖMÜRGE GÜNLERİNE ÖZLEM Mİ DUYUYORSUNUZ?
Akşam Ezanı. İslâm diyarı oldugumuzun şiarı...
Ravza ZEYBEK
RAMAZANI ÖZÜMÜZE ALALIM
En güzel sözlerin sahibinin adıyla&helli...
Ali KARACA
LİDER VE LİDERLİK..
"Bir milletin Lideri onlara hizmet eden onları y&o...
Dr. İsmail DİNÇER
NEDİR LEYLET'ÜL KADR
Nedir leylet'ül kadr?  Neyi sunar, neyi...
İmren DERELİ
GELDİKLERİ GİBİ GİDERLER
Gergindi.  Sinirliydi.Öfkesi fırtına ol...
Mahir Adıbeş
Bizim Mahallenin İnsanları: OTO TAMİRCİSİ ELVAN USTA
Bizim mahallenin insanlarından Oto Tamircisi Elvan...
Aydan KURT
BAZENDE VEDA ETMEK GEREKİR...
Doğduğumuz andan itibaren başlar bu süre&cced...
Ahmet BEREKET
“AK SAÇLILAR” OLUŞUMUNDAN 60 AİLEYE ERZAK YARDIMI.
“AK SAÇLILAR” ismi ile yeni bir...
MİSAFİR KALEM
Şu hadiseyi bin kere okusam bin kere dinlesem bıkmam...
Ramazan ayının son on günü içeris...
Dr. Levent Bilgi
Göznüru Annelerimiz
Yaşlarımız ilerliyor, çocuklarımız belki de...
Emine İPEK
ÖZLEDİM...
Yüreğimin en derin yerinde bir ağırlık var.&n...
Osman KÖSE
MAYIS VE ANNEM
  Babam, Kara Haydar. Fatsa eşrafından eski ...
Mücahit Güler
TALEP, TALİBİN AYNASIDIR
Rahman ve Rahim olan Allah’ın cc adıyla&hell...
Dr. Vehbi KARA
FETÖ Elebaşı Gülen’i Tanıyalım
Son 10 yıldır Fetulllah Gülen’i milleti...
Mesut KÖSEOĞLU
Kaybolan Bir Haslet: Diğerkâmlık
Ramazan ayının güzelliklerinden biri olsa ger...
Mahir ADIBEŞ
VİRÜS SALGINLARINDAN KORUNMANIN TEK YOLU TOPLUM BAĞIŞIKLIĞI
Virüs salgınları, kontrolü kaçırm...
Mustafa SEYMEN
YARADAN A YAKARIŞ
ILAHİ YA RABBİM,99 İSM-İ ŞERİFİN hürmetine,EF...
Mustafa ŞENTÜRK
Virüs Krizi ve Strateji'nin Önemi
  Stratejik çalışmalara daha fazla &o...
Ahmet Ramazanoğlu
Yemenli Ahmed Efendi
Yakın zaman önce yaşanmış olan şu hâdis...
M.Akif YAŞAR
KORONA GÜNLERİNDE ÇOCUK BAYRAMI
       Bugün 23 Nisan.Adı...
Yusuf AKTAŞ
ONLAR EVİN YOLUNU UNUTTU .... SEN EVDE KAL Kİ, ONLAR DA EVLERİNE ERKEN DÖNSÜNLER !
  Umarım #EvdeKalTürkiye günlerini...
Prof. Dr. Atilla YARGICI
Korona virüsten evrimcilere tokat gibi cevap
  Allah insana bir çok duygular vermi...
Beytullah Ateş
Evde Kal / Ama Önce Tedbir
  Tüm Dünya'yı etkisi altına alan ...
Bilal Dursun YILMAZ
Korona’ya mektup
Korona, senin canibinden bana gelen son mektupsun ...
Mevlüt KALELİ
EMEKLİLERE MAAŞ, BANKA PROMOSYONU...
Emeklinin banka promosyonunun ikinci dönemi.....
ÖMER ÖZCAN
ATIF URAL; BEDİUZZAMAN HAZRETLERİNİN MUHLİS VE FEDAKAR TALEBELERİNDEN
1933 Kars doğumludur... 1952 yılında Ankara Hukuk ...
Soner SOM
HİÇ DEĞİLSE...
  Biri bitmeden bir diğeri.Sel felaketleri.....
Mevlüt KALELİ
KADİR ŞEKER...
  Bir kader kurbanı...Bu delikanlının başına...
İbrahim Balcıoğlu
Giresunlular Nerelerde Yaşıyor?
2019 yılı sonu itibariyle TUİK ülke nüfu...
İsmail ÖZMEMİŞ
İŞTE BİR BÜTÜN TÜRKİYE.
KÜRT Diyarbakır Belediyesi Deprem Çadı...
Mehmet Kozoğlu
Dini Kaç kuruşa satalım
Londra'daki camii'ye yeni bir imam gönderilmi...
Mümin ÇÖPÜR
ÇAĞIMIZIN EN BÜYÜK HASTALIĞI: YALNIZLIK
Yalnızlık öylesine acı veren ve ürkü...
Eğitimci Mustafa ÖZDEMİR
TOGG YERLİMİ MİLLİ Mİ ?
1) Tanıtılan otomobiller için (daha ön...
Emine BİLGE
ÖYLE BİR ADALET OLMALI Kİ...
Ne garip bir hayat. Düşünüyorum da...
Özlem CİNİC
“ Yuh Artık”
Kadın şiddet biter mi? Vallahi hiç umudum y...
Handan YILDIRIM
Bana olağanüstü gelen şeyler ama Türkiye'de yaşayan insanımızın alışık olduğu ve gayet tabii gördüğü şeyler.
 Ben şunu bilir şunu söylerim:Bu memleke...
Muhammed Emin Tombak
Sayıların Arapçadaki Konumu ve Gizemi – 2
Önceki yazımda 1’den 10’a kadar o...
Hüseyin Yılmaz
Diyanet’in Atatürk’le imtihanı
Bu yazının maksadı Kamal Atatürk tenkidi deği...
Umuthan KÖSE
Hayır Allah İçin Yapılır.
(Bir müslümanın, din kardeşinin bir ihti...
Tugay Şahin
4×4 TRABZONSPOR
   Yanarım, yanarım geçen hafta S...
Kadir BIYIKLI
4 gollü ŞOV
Haftalar sonra güzel futbol, net galibiyet. İ...
Azîz Hikmet
BU ÇAĞIN ÂSÂ-YI MUSA’SI “RİSÂLE-İ NUR” 1
“Firavun: “Eğer bir mucize ile geldins...
Oktay GÜLER
MERHABA
Merhaba eylül. Merhaba hazan ayı. Ormanların ...
Zeynep Özderya
TAM'LIK
Acelecidir insanoğlu… Birşeyin yokluğuna sa...
Sebahat GÖNDEN.
TARİHİ GELENEĞİ YAŞATTILAR.
İzmir Kadınlar Birliği Derneği bugünlerde unu...
Ahmet Gülümseyen
Futbol aldatmasın, bayramlar sevindirsin…
Mükâfatı bol olduğu gibi, bir o kadar b...
Derya TİTİZ
Duvar filozofları
 Düşünmemek için bazen o kad...
Psikolog İlknur İşeri
PÜRÜZSÜZ
her şey pürüzsüz olmalı.. bıç...
Kahraman Sarı
Saygı Duymuyorum!
"Yaradılanı severiz yaradandan ötürü...
Yusuf Çayabatmaz
HARİKA İNSANLAR!
Yeni Zelanda’da olan durum herkesin malumu. ...
Bülent Gök
DÜRÜST SİYASETÇİ
Siyaset dünyasında en az olduğu düşü...
Prof. Dr. Yusuf Öztürk
ÂKİF VE BEDİÜZZAMAN
Mehmet Âkif Ersoy’un vefatının seneyi ...
Firdevs Koroğlu
MOR CEPKEN -
Mor cepken Ege efelerinin giydiği bir giysidir. Bu...
Bahar Arslan
ÖZGÜRLÜĞÜ OKUMAK!
 Özgürlük dediğimiz şey nedir?...
Birsen Çetinkaya
SAĞA,SOL'ÇARPMADAN KADİM ,KADIN OLMAK
Kadının, kadın a yaptığıdır . Çoğunlukla Y&...
Sıtkı Ada
SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI NEREYE DOĞRU GİDİYORLAR
Türkiyede sivil toplum kuruluşları. 2005 yılı...
Fatma Bozkurt
Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı...
Ali Rıza Karabıyık
görevimiz hastalığı tedavi etmektir!. Hastayı yok etmek değil
İmam Şafii talebelerinden biri olan Yunus ile m&uu...
Ahmet Ziya Erçakır
HİÇ FABRİKA AÇILMADI DİYEN KİMDİ ?
Türkiye’nin ilk insansı robot fabrikası...
Resul Hamza Emin
Emin Kalem
SAMSUNGSayin Cumhurbaşkanı Samsung alın öneri...
Ruhi SEMİZ
SİYASET YOK
Sevgili Haber34 takipçileri Büyü...
Sedat Mısır
Ülkemizde Elektrik Enerjisinin Vazgeçilmez Önem ve Analizi
Elektrik enerjisiyle ilgili üretim, iletim, d...
Röportajlar
Yerel basının çileli seçkin emektarı, köşe yazarımızla mana yüklü bir söyleşi
YAPICI. Hakkını kitapların kalemlerin defterlerin veremeyeceği özneli konuyu elimden geldiğince eksikleriyle anlatmaya çalışayım İyi bir eş, anne, ...
»
»
»
Arşiv Arama
Facebook
Anasayfa
Site Haritası
Sitenize Ekleyin
RSS Kaynağı
Hakkımızda
Reklamlar
Künyemiz
Facebook
Twitter
Bize Ulaşın
Copyright ©2013 - Tüm hakları saklı tutulmaktadır.
Bu sitede yayınlanan tüm resim, materyal ve içeriğin telif hakları tarafımızca saklı olup izinsiz alınıp kullanılamaz.
(29 Online) 1,83ms